Kvaliteta video formata se iskazuje njegovom rezolucijom. Rezolucija se definira brojem piksela koji se producira na zaslon, i to brojem horizontalnih i vertikalnim piksela.
U Europi, danas još uvijek prevladava PAL (phase alternating line) video format s rezolucijom 720 x 576.
U SAD-u i Japanu uobičajen je NTSC format (National Television System Committee) nešto različit rezolucije u odnosu na PAL, ali i frekvencije osvježavanja od 60 Hz.
U novije vrijeme sve češće se može čuti za pojam HD rezolucije.
Osnovna razlika kad se govori o HD rezoluciji je rezolucija video signala (HDTV) i rezoluciju ekrana preko kojeg se video emitira.
Uobičajene HD rezolucije su one sa ovim razlučivostima: 1080i, 720p i 1080p.
1080i je format video rezolucije od 1920 x 1080, ali bez progresivnog skeniranja.
720p je razlučivost piksela 1280 x 720, mnogo manje nego kod 1080i, ali koristi progresivno skeniranje, što ima za rezultat glađu sliku, bez smetnji kod dinamičnih scena.
1080p je novija rezolucija, koji kombinira prednosti 1080i i 720p rezolucija. Uz rezoluciju 1920 x 1080, koristi i tehniku progresivnog skeniranja te se na taj način dodatno poboljšava kvaliteta slike.
Uz ove uobičajene rezolucije, na tržištu se mogu i zasloni sa HD Ready rezolucijom od 1024 x 768 piksela ali i oni s rezolucijom od 2160p, veličine 3840 x 2160 piksela.
Razliku kod HD rezolucija predstavlja i način prikazivanja slike. Postoji „progressive“ s oznakom „p“ i „interlaced“ s oznakom „i“.
Kod progresivnog načina prilikom osvježavanja prikazuje se potpuna slika dok kod „interlaced“ načina prikazuje se svaka druga linija slike, tj. prilikom jednog osvježavanja slika se mijenja dva puta što stvara iluziju bržeg osvježavanja slike.
